მზიანი 1ელი მარტის

ერთხელ ერთ-ერთ წიგნში ესეთ ფრაზას წავაწყდი: “გაზაფხული ისეთია, მაინც მოვა” – ზუსტ ფორმულირებას ვერ ვიხსენებ, მაგრამ მგონი ესეც საკმარისია ცოტა უკეთესი განწყობისთვის და გახალისებისთვის (ბარიამ-ბოდიალის სერიებიდან)

დღეს ჩემ ბლოკნოტში ვიქექებოდი, გაზაფხულურ განწყობაზე მყოფი ამას გადავაწყდი, წლების წინ ჩამახსოვრებულს-ჩაჩანაწერებულს.. და ვიფიქრე, რომ ამის აქ არგადმოტანაც არ იქნებოდა:

Frühlingsglaube

 

Die linden Lüfte sind erwacht,

Sie säuseln und wehen

Tag und Nacht,

Sie schaffen an allen Enden.

O frischer Duft, o neuer Klang!

Nun, armes Herze, sei nicht bang!

Nun muss sich alles, alles wenden.

Die Welt wird schöner mit jedem Tag,

Man weiß nicht, was noch werden mag,

Das Blühen will nicht enden.

Es blüht das fernste, tiefste Tal:

Nun, armes Herz, vergiss der Qual!

Nun muss sich alles, alles wenden.

Ludwig Uhland (1812)

და სიმღერაც ძველი-ძველი 

და დავიწყებული და გახსენებით გამხარებელი
და პოზიტიური
და დურაკული
და ოპტიმისტური

თუ რაღაც

აქვე ინგლისური თარგმანი, ყოველი შემთხვევისთვის (რა იცი ვის გამოადგება)

Faith in Spring

The gentle winds are awakened,

They murmur and waft

day and night,

They create in every corner.

Oh fresh scent, oh new sound!

Now, poor dear [heart], fear not!

Now everything, everything must change.

The world becomes more beautiful with each day,

One does not know what may yet happen,

The blooming doesn’t want to end.

The farthest, deepest valley blooms:

Now, poor dear, forget the pain!

Now everything, everything must change.

Ludwig Uhland (1812)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s